ناصر رزازی (۱۳۳۴ در سنندج) خواننده، شاعر و نویسنده کردستان ایران است. او یکی از مشهورترین و محبوبترین خوانندگان تاریخ کرد به شمار می آید.

او در سنندج در یک خانواده فقیر و تنگدست زاده شد ولی بیشتر زندگی خود را در خارج از ایران و در کشورهای سوئد و عراق گذراند.

وی در اوایل انقلاب ایران که یکی از پیشمرگ‌های حزب کومله کردستان بود. به عراق رفت . بعد از آن با نا آرام شدن عراق به اروپا رفت اما فعالیت هنری خود را ادامه داد و حتی به فعالیت فرهنگی هم پرداخت و پس از حمله آمریکا به عراق و سقوط صدام حسین دوباره به عراق بازگشت.ناصر دو فرزند پسر به نامهای ماردین و کاردو یک دختر به نام دلنیا دارد. دلنیا رزازی دختر ناصر رزازی نیز همانند پدر و مادرش در این عرصه مشغول فعالیت هنری می باشد.مرضیه فریقی همسر او نیز در تابستان ۲۰۰۴ در یک سانحه پزشکی درگذشت.

ناصر یکی از استادان بزرگ موسیقی کردی به شمار می رود. وی علاوه بر خوانندگی در نگارش و ادبیات کردی مهارت بسیار زیادی دارد. به عقیده وی موسیقی تنها از طریق دانشگاه ها و مدارس آموخته نمی شود؛ بلکه سرو کار موسیقی با دل و احساس آدمی است. او در انتخاب شعر بسیار نازک بین است و در بیشتر اشعارش مربوط به خودش است.

ناصر رزازی علاوه بر کار خوانندگی به تدریس زبان کردی و ترجمه و تألیف نیز می پردازد.
نمونه اشعار هنری [ویرایش]

خەمم سەربەرز و شاییم بێ دەماخە

دڵم بۆیە بەشی ھەر ئۆف و ئاخە

بڵێسەی ئاگری جەرگم وەھایە

ئەڵێی کەسی مردووە، ھێندە بەداخە.
آلبوم های هنری [ویرایش]

دێوانە خۆم (۱۹۷۹) گۆمەشین (۱۹۸۲) لە گوڵان (۱۹۸۴) ھەڵەبجە (۱۹۸۸) ڕەزیانە (۱۹۹۳) نیاز (۱۹۹۴) بە پیرۆز (۱۹۹۵) خەمی نان (۱۹۹۶) کرماشان (۲۰۰۰) ئێوارەیە (۲۰۱۰) بیره‌وه‌ری (۲۰۱۲)